Factoren, welk risico in de omgeving ziet u?

Tal van factoren hebben invloed om uw plannen! Denk aan de hagedis, die in Zandvoort de nodige (ecologische) beroering bracht. Of de file als economische factor van de economie: betere economie is meer werk is meer file, nietwaar? Of de technologische factor van corona: blijkt bijna alles digitaal en op afstand te kunnen, waarbij de culturele factor dan om de hoek komt kijken: als we dat willen. De politieke factor gaan natuurlijk over de coalities en prioriteiten, wat ook geldt voor de Ruimtelijke ordening. Zo zijn tal van factoren van invloed op onze plannen. Elk van deze factoren levert een risico in de omgeving op, maar net zo veel kansen!

Risico in de omgeving?

Welke actoren kun je onderscheiden?

Hierboven begon ik al over de politieke partijen, maar ook de burger is van belang, soms zelfstandig, soms verzameld in pressie groepen of via de media. Als het moeilijk wordt, halen wij (en zij) er externe adviseurs bij, zouden die een eigen agenda kunnen hebben? Daarnaast kunnen klanten, leveranciers en financiers een grote rol van betekenis spelen. Ook dat is een risico in de omgeving!

Hoe ga je om met actoren?

In Nederland hebben alle actoren relatief veel invloed, met als voordeel dat er relatief evenwichtig beleid wordt gemaakt, maar met een nadelig effect op de snelheid en de daadkracht. Wat in deze een rol speelt, is hoeveel invloed je deze actoren wilt geven. Je kunt daarin (oplopend) kiezen uit negeren, informeren, raadplegen, adviseren, meedenken of meebeslissen. Het lastige daarvan is dat als je de actoren meer invloed geeft, je zelf minder invloed overhoud, terwijl je er wel over wordt afgerekend. En als je meerdere partijen invloed gaat geven, is het stuur dan niet helemaal uit je handen?

Niets gebeurt zonder risico, maar zonder risico gebeurt er niets.

Walter Scheel

Beleid en omgeving, wat is de wisselwerking?

Een probleem is gemaakt: het is een probleem omdat wij er een probleem van maken (en dus geen probleem als we er geen probleem van maken). Soms is dat terecht natuurlijk, maar soms ook gewoon helemaal niet! Het beleid is als het goed is doelgericht, waarbij de externe omgeving invloed uitoefent, maar ook de interne omgeving. Beleid maken is een doelgerichte poging om de maatschappij te veranderen. Dan is het goed om te onderzoeken welke interventies mogelijk zijn en wat de te verwachten (neven)effecten zijn. Ook is het goed om in het achterhoofd te houden welke normen aan dat beleid te grondslag liggen. En tot slot bepalen de mogelijkheden en prioriteiten natuurlijk welk voorstel er uiteindelijk uit de bus gaat komen.

De interne omgeving van beleid, een risico?

De interne omgeving, dat zijn mijn collega’s, ook gewoon mensen dus net als u en ik, ook met een (te) volle agenda, tijdsdruk en prioriteiten. Samen probeer je te komen tot een samenhangend en doelgericht beleid. Maar het doel van het schrijven van een beleidsstuk is niet alleen dat deze wordt goedgekeurd, maar dat deze goed wordt uitgevoerd. Dat het uitvoerbaar is, vraagt om de inbreng van collega’s met praktijkervaring. Het toetsen van de uitvoerbaarheid zou dus een vast onderdeel moeten zijn van het maken van beleid.

Ongeveer ‘van het zelfde laken en pak’ is het onderwerp toezicht. Hoe vaak blijkt niet dat een goed beleid, dat goed uitvoerbaar is maar niet wordt gecontroleerd gewoon geen effect heeft. Dus als het u ontbreekt aan goede handhaving, capaciteit of instrumenten is het de vraag waar de prioriteiten echt liggen en waar u de schaarse tijd in moet steken. En tot slot is de beleidskracht en het vermogen om coalities te sluiten een punt van belang.

Meer weten over risico beleid?

Bel gerust voor een afspraak of stuur een mailtje!